حاج قاسم سلیمانی این مسئله را با استناد به کلام امیرالمومنین (ع) تبیین میکرد که برخی «در دنیا به گفتار زاهدان سخن میگویند، اما به کردار دنیاطلبان عمل میکنند» . او این تضاد را نه مربوط به کفار، بلکه ناظر به مسلمانانی میدانست که ظاهری دینی دارند اما باطنشان با آن همسو نیست . در کنار این نقد، سردار سلیمانی توصیه میکرد که نباید تنها به ظاهر افراد قضاوت کرد؛ او از متدینین میخواست فضا را برای همه باز کنند و میگفت: «برخی افراد ظاهرشان شاید ظاهری خوبی نیست اما باطن خوبی دارند» . این نگاه او نشاندهنده رویکردی متعادل بود: از یک سو هشدار نسبت به ریاکاری و دوگانگی ظاهر و باطن، و از سوی دیگر پرهیز از ظاهرگرایی و قضاوت شتابزده درباره انسانها.
دیدگاه