سردار سلیمانی خود در خاطراتش از دفاع مقدس تصریح کرده است: «در عملیات والفجر ۸ وقتی چشممان به آبهای پرطوفان و ترسناک اروند افتاد، هیچ نامی آشناتر از نام حضرت زهرا (س) نداشتیم؛ ایشان را صدا زدیم و اروند را با یا زهرا کنترل و از آن عبور کردیم» . او همچنین از عملیات کربلای ۴ و ۵ روایت میکند که وقتی آتش دشمن همه تدابیر را از کار میانداخت، «سلاح کارگر ما حضرت زهرا (س) بود» و رزمندگان با توسل به آن حضرت، از تنگناها عبور میکردند . این ارادت تنها به جبهههای جنگ محدود نماند؛ بر اساس گزارشها، حاج قاسم در همه عملیاتهای سخت، از کربلای ۵ تا مبارزه با داعش در سوریه، مدام نام حضرت زهرا را بر زبان داشت و در اوج فشار و خطر، تسبیح میچرخاند و «یا زهرا» میگفت تا آرامش بازگردد و راه باز شود . حتی در وصیتنامهاش نوشت که دوست دارد در قیامت، دستش در دست حضرت زهرا (س) باشد . در جبهه مقاومت و نبرد با داعش نیز این پیوند معنوی ادامه یافت؛ روایتهایی از توسل او به حضرت زهرا (س) برای شناسایی انبار مهمات داعش و گشودن گرههای عملیاتی در سوریه نقل شده است که نشان میدهد همان «سلاح کارگر» دفاع مقدس، در میدان جدید نیز کارساز بوده است .
دیدگاه